யெளவனம் - சிறுகதை

கோட்டைப் புகையிரத நிலையம் ஒரே ஆரவாரமாக இருந்தது. இவன் சன நெரிசலில் முண்டியடித்துக் கொண்டு புகையிரதத்தினுள் ஏறிக் கொண்டான்.  'ஹாண்ட் பாக்'கை மேலே வைத்துவிட்டு 'கோணர் சீற்'றைக் கைப்பற்றிக் கொண்டான். இருக்கும் இடம் வசதியானதும் சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான். இவனது இருக்கையின் அருகருகே இரண்டு வயது முதிர்ந்தவர்கள். எதிராக இருந்த மற்ற 'கோணர் சீற்'றில் வாட்ட சாட்டமான ஒரு இளைஞன். அவன் தனது பார்வையை வெளியே எறிந்துவிட்டுக் காத்திருந்தான். அந்த எறிதலில் ஏதோ விஷேசம் இருப்பது கண்டு இவனும் அத்திசை நோக்கினான். புகையிரதத்திற்கு வெளியே அழகிய ஒரு இளம் பெண். 

His Royal Highness,The Tamil Tiger - FICTION

by

Kathir Bala Sundaram

Chapter 1

Behind the Smile  

A Mitsubishi Pajero jeep left the Town of Kilinochchi carrying soldiers of the Tamil Tiger Vanni regime. Their destination was the celebrated Vembady Girls’ College* in the City of Jaffna. They were dressed in civilian clothing as required by the Cease Fire Agreement of 2002 between the racist Sri Lanka government and the insurgent Tamil Tigers. They accompanied the Minister of Political Affairs. Not a single soldier—the Minister included—had any idea what they were walking into. Neither could they comprehend the complete and utter turmoil that would result from the defiance of two thousand young ladies of the Vembady Girls’ College.

It was the first Wednesday in January, 2006, and all schools in the Jaffna peninsula were just beginning their first term. Students rushed about the city of Jaffna on bicycles or on foot, winding in and out of tall palmyra groves. School buses bounced along the unrepaired roads in an effort to deliver students to their destinations on time. By 9:00 a.m. Vembady Girls’ College was in full swing.

விரைவில் சந்திப்போம்

கங்காருப் பாய்ச்சல்கள் (9)

வைத்தியசாலைகளிலும், வாகனங்கள் திருத்தும் இடங்களிலும் ‘விரைவில் சந்திப்போம் – See you soon!) என்று கூறுபவர்களை நான் வெறுக்கின்றேன்.

நாம் எப்படித்தான் அவதானமாக இருந்தாலும் சிலவேளைகளில் வாகனவிபத்து நேர்ந்து விடுவதுண்டு. விபத்து வருவது நம் கையில் மாத்திரம் இல்லை.

கார்த்தரிப்பிடங்கள், ஷொப்பிங் சென்ரர்களில் நடக்கும் விளையாட்டுகளை நான் எத்தனையோ தடவைகள் பார்த்திருக்கின்றேன். காரை றிவேர்ஸ் செய்யும்போது அடுத்த காரை முட்டி மோதி, அப்போது. கேட்கும் சத்தத்தை அடையாளமாக வைத்துக் கொள்வார்கள். சத்தம் கேட்டவுடன் வில்லில் இருந்து புறப்படும் அம்பு போல வேகம் எடுத்துக் கார் பறந்துவிடும். அதே போல காரை நிறுத்தும் போது முன்னாலே உள்ள காரை முட்டி மோதிவிட்டால், காரைத் திரும்ப எடுத்து ஒன்றுமே நடவாதது போல வேறு ஒரு இடத்தில் நிறுத்திவிடுவார்கள்.

இப்படித்தான் ஏதாவது ஷொப்பிங் சென்ரரில் எனது காரும் அடிபட்டிருக்க வேண்டும்.

லம்போகினி கார்

50 வார்த்தைகளுக்குள் ஒரு குறும் கதை – 9

மைத்துனருக்குக் கலியாணம். ரொறன்ரோ விமான நிலையத்திற்கு என்னை அழைக்க வந்திருந்தார். தனது லம்போகினியைப் புகழ்ந்தபடியே வந்தார். வீட்டை அண்மித்ததும் ஹோட்டலிற்கு முன்னால் காரை நிற்பாட்டினார்.

உணவை வாங்கி, காரில் ஏறியபோது ஸ்ராட் செய்ய மறுத்தது.

”லம்போகினியும் பழுதாகுமா?”

முழுசிப் பார்த்தான்.

காரை அங்கேயே நிறுத்திவிட்டு, ஹோட்டலின் உரிமையாளரான மைத்துனரின் நண்பருடன் வீடு வந்தோம்.

மறுநாள் காரை எடுக்கச் சென்றபோது, காரின் நான்கு பக்கமும் செங்கற்கள் அடுக்கப்பட்டு ரயர்கள் கழற்றப்பட்டிருந்தன.